Navigate / search

Geef ruimte aan de Bumblebees!

Moet je innovatie willen organiseren via een proces? Of gaat het erom een omgeving te creëren voor succesvolle entrepreneurships …. Innovatie is trending, elke organisatie is zich er inmiddels van bewust dat je snel en flexibel moet kunnen inspelen op alle gaande veranderingen in je eigen markt. Consumenten worden veeleisender en verwachten andere relaties. Technologische ontwikkelingen gaan razend snel en zorgen voor een innovatie push in veranderende behoeften en stellen vele ondernemers in de wereld in staat om snel en tegen lage kosten te concurreren met bestaande organisaties.

Krachten bundelen

Het bulkt van de innovatie congressen, blogs, opleidingen. Alles gericht op het met elkaar delen over hoe succesvol om te gaan met innovatie. Op welke wijze je daar als organisatie het beste op kan inspringen. Wat het vraagt van de organisatie en waarom het logisch is dat velen tegen dezelfde drempels aan lopen, kortgezegd je voelt je niet alleen in je ‘strijd’ tegen innovatie. We wisselen succesfactoren met elkaar uit, voortkomend uit ieders ervaringen. Ook worden kennis, kunde en financiële middelen bij elkaar gebracht om zo de krachten te bundelen rondom innovatie. Een mooie tendens, dat zeker. Op deze manier zorgen we ervoor dat we niet allemaal hetzelfde wiel aan het uitvinden zijn maar ons verenigen en elkaar verder helpen. En zoals in de zorg nog mooier gezegd, om het beste voor de zorgconsument te bereiken. Wat dat is weten we ook nog niet altijd precies maar op basis van alle toekomstige ontwikkelingen vanuit technologie, klantbehoeften en veranderend arbeidsethos en nieuwe generaties, kunnen we daar samen redelijk goed op inspelen. We worden steeds beter in het voorspellen van de toekomst, door alle nieuwe mogelijkheden die bijv. ontstaan door technologische vooruitgang.

De 1e vonkjes

Dat is dan ook waar de 1e vonkjes ontstaan: in de ontploffende hoofden van mensen in organisaties of ambitieuze ondernemers. Zij die bij elke nieuwe ontwikkeling als het ware een piepend Whatsapp bericht binnen krijgen in hun hersenpan over nieuwe combinaties en creaties voor hun eigen business of klanten. Waardecreatie zie ik ook wel als associatie-puzzelen. Kijkend naar de trends in je omgeving, vanuit enerzijds behoeften van klanten die gaan veranderen of (onbewust) al zijn veranderd maar nog in stand worden gehouden door de huidige comfortzone van ontvangen diensten en producten. Zoals in de zorg consumenten gewend zijn aan manieren van zorgverlening die vandaag de dag als verouderd worden gezien. Gecombineerd met de nieuwste technologische mogelijkheden of verwachte ontwikkelingen. Het op afstand kunnen kijken naar verschillende markten/ sectoren om te zien wie waar tegen welke uitdaging aanloopt en hoe je daarop met jouw organisatie kan inspelen. Het helpt je daarbij om goed bewust te zijn van de kracht van jouw organisatie, dat is tenslotte van waaruit je je dromen het beste kunt realiseren. Het what-if-principe vanuit de technologie (denk aan de slimme algoritmen van social media of AI) geldt ook voor de dromen die je wilt gaan realiseren met je organisatie. Je continu afvragen wat-als en je vooral niet laten belemmeren door gedachten of reacties die je idee onderuit halen. Als je iets creatiefs voor de toekomst voorspelt, is de kans groot dat mensen om je heen je voor gek verklaren. “Dat gaat nooit gebeuren, zo’n vaart zal het niet lopen, dat zit toch niemand op te wachten, daar zijn we niet op ingericht”. Toch pleit ik ervoor om je gedachtengoed stevig vast te houden, als je goed bent in associatie-puzzelen dan kan het niet anders dan dat je op de goede weg zit. Het meest lastige zit hem wat mij betreft voor organisaties ook niet in het bedenken van goede ideeën maar des te meer in het uitvoeren ervan.

Dromen verbeelden

Met die uitspraak klim ik direct op hetzelfde podium als vele anderen in deze tijd. Met als doel elkaar hierop attent te maken en elkaar te helpen in de wijze waarop je dat dan wel succesvol kan doen. Natuurlijk helpt het om elkaar inzichten te geven in wat wel/ niet werkt en welke omstandigheden je zou moeten creëren om succesvol te zijn in het concretiseren van je dromen en het eraan koppelen van een concreet actieplan. In dat actieplan staan niet zozeer de acties die je gaat doen of het proces waarlangs. Nee, het actieplan zou vooral moeten weergeven welke omstandigheden je gaat creëren om succesvol te zijn. Specifieker nog dan dat, de factoren die je zelf gaat regelen voor uitvoering van je droom. Daar biedt zich de eerste valkuil aan, door alleen te kijken naar je huidige voorraad van ingrediënten. Je gaat te snel onbewust kijken hoe je vanuit de huidige situatie en omgeving jouw nieuwe (soms radicale) dromen kunt gaan realiseren. Dit werkt in de praktijk vaak niet, om tal van redenen die we al volop met elkaar delen. Echter wat er vooral meermaals misgaat is dat anderen niet dezelfde beeldvorming hebben rondom jouw droom en zich die droom onvoldoende kunnen verbeelden. Dat ligt niet aan de ander, dat ligt vooral aan jezelf. Jij bent de verkoper van je dromen. Als je ze na enige inspanning wel zo ver hebt gekregen en ze er helemaal voor gaan, kom je geregeld op het gebrek aan competentie en skills die als totale organisatie nodig zijn voor het volharden in dromen en het realiseren ervan. Dit zegt niet altijd iets over de individuele spelers, het zou interessant zijn om te kijken hoe deze individuele spelers zouden kunnen gaan acteren in een andere context dan de bestaande.

Balgevoel ontwikkelen

Veel organisaties gaan vervolgens nadenken over hoe je dit soort dingen kunt organiseren, aanwakkeren, stimuleren. Niets mis mee en zeker belangrijk dus vooral doen! Ook zijn er gelukkig al veel organisaties die de link leggen met hun cultuur en daarop actief inzetten. Zoals bij Philadelphia Zorg al enige jaren goed aandacht wordt gegeven aan ‘De Bedoeling’ (cliënt centraal) en ‘Regelarme Zorg’. Nu zou ik je even mee willen nemen naar de metafoor van voetballen. Als je een succesvol elftal wil opzetten dan heb je op z’n minst spelers met balgevoel nodig. Anders kun je je nog dag en nacht inspannen met allerlei trainingen, tactieken en teamspirit, als je geen balgevoel hebt zal het niet gaan werken. Tenminste als je doel is om met je team in competitieverband te gaan presteren. Als we vanuit het positieve denken dan gaan we er voor nu even vanuit dat iedereen enig balgevoel kan ontwikkelen en uiteindelijk zijn/ haar plek in of om het elftal heen vindt. Dan terug naar de zakelijke omgeving, deze tijden vragen andere organisaties en dus ook andere verhoudingen binnen deze organisaties. Het is niet leuk maar werknemers zullen zichzelf opnieuw moeten uitvinden, zoeken naar hun rol in de nieuwe context of in de meest passende fase van die nieuwe context. Waar zit hun grootste kracht en waarin ligt hun missie met wat ze willen brengen bij de organisatie waar ze werken. Of nog sterker, welke dromen ze willen waarmaken voor de klanten van hun organisatie. Zo komt mijn eigen energie bijv. voort uit de drive om vanuit mijn eigen kracht van verbinden, inspireren, associëren, aanjagen & connecting the dots, zoveel mogelijk waarde te creëren voor mensen met een verstandelijke beperking. Elke dag dat ik de deur achter me sluit wil ik tastbaar kunnen voelen of terugzien waaraan ik in hun leven heb bijgedragen. Zie het als het succesvolle musicalgezelschap dat avond na avond bezoekers van de voorstelling laat ontspannen of genieten. Een knappe team prestatie waarin ieder zijn/ haar aandeel heeft, zowel voor als achter de schermen. Vaak wordt er achter de schermen nog veel harder gewerkt, gezweet en gevloekt. Alles om de perfecte omstandigheden te creëren zodat de acteurs en muzikanten op het podium zo succesvol mogelijk kunnen zijn. Niet voor hun eigen succes maar voor weer een tevreden groep klanten wiens leven voor een moment verrijkt is door het harde werken van het gezelschap. Er heeft waarde overdracht plaatsgevonden, de bezoeker is bereid om te betalen voor een mooie voorstelling. En het hele team heeft tot doel om zoveel mogelijk waarde daarvoor terug te geven, in natura.

Technologie als hefboom

In de zorg is veel veranderd, als voorbeeld alleen al het woordje zorg. Voor de Gehandicaptenzorg snap ik hoe van oudsher het woord Gehandicaptenzorg is ontstaan en ik denk dat we als land absoluut trots kunnen zijn op wat er in ruim een halve eeuw is veranderd in onze omgang met mensen met een verstandelijke beperking. Dat we iedereen dezelfde kansen gunnen en het beste uit elk mens willen halen, ons daarvoor samen inzetten. Dit is iets dat onze samenleving verbindt en succesvol maakt. Zorgen voor de medemens. Echter in deze tijden gaat het niet meer om zorgen alleen, het gaat vooral om omkijken naar een ander en er voor diegene zijn. Elkaar verder helpen, net zoals we dat op innovatie vlak doen met alle congressen. Zelf zet ik me actief in voor meer aandacht voor mensen met een verstandelijke beperking of de naasten om hen heen. Ik merk in mijn dagelijkse werk dat ondernemers en studenten eigenlijk onvoldoende idee hebben van wat er gebeurt in de Gehandicaptenzorg. Of wie dat dan is, iemand met een verstandelijke beperking. Wat drijft diegene, wat haalt het beste in hem naar boven, wat zijn zijn dromen, waar is hij goed in, waar liggen uitdagingen. En meest belangrijk, wat is het dat een ondernemer of student voor diegene wil betekenen. Gehandicaptenzorg, een normaal woord en toch ook weer niet. Je bent toch niet ziek als je een verstandelijke beperking hebt, zeker niet in een wereld waarin technologie als hefboom kan werken voor iemands ‘tekortkomingen’. Natuurlijk heeft een deel van onze doelgroep extra zorg nodig en het is een feit dat onze doelgroep soms met meer gebreken ouder wordt dan mensen zonder een verstandelijke beperking. Of dat gezond leven en preventie net een andere aandacht vragen dan bij de gemiddelde Nederlander.

Opgroeien & ontwikkelen

Dan nu een sprongetje naar kinderen. Vanaf het moment dat een kind geboren wordt, zorgen wij ervoor, hoeveel luiers en slapeloze nachten ook. We voeden kinderen op, zorgen dat hen de omstandigheden worden geboden waarin ze zich voldoende kunnen ontwikkelen en in het leven zo zelfstandig en succesvol mogelijk kunnen zijn in het vervullen van hun eigen dromen. Dat noemen we opgroeien & ontwikkelen. We bereiden ze voor op deelname aan de maatschappij, om hun rol te vinden in ons Nederlands elftal van 16 miljoen mensen. In de Gehandicaptenzorg doen we in mijn ogen niets anders: we zorgen voor de sterk zorgbehoevende doelgroep, we ondersteunen de matig beperkte doelgroep in het zoveel mogelijk zelfstandig kunnen meedraaien in de maatschappij en we zijn er voor extra stimulans voor de lichte doelgroep om ze een uitweg te bieden in geval ze het net niet zelf voldoende weten te redden om gelukkig en succesvol te zijn in de maatschappij. Het enige verschil is dat deze doelgroepen grofweg blijven ‘steken’ op een bepaald niveau van intellectuele of sociale/ emotionele ontwikkeling. Kort gezegd je blijft een bepaald ontwikkelingsniveau houden op één van deze vlakken. In Nederland zeggen we dan dat je ondanks dat zoveel mogelijk voor jezelf moet kunnen zorgen. Gelukkig hebben we nog enig onderscheid gemaakt tussen WMO en WLZ, zodat de meest kwetsbare doelgroepen nog van enige zorg verzekerd blijven. Echter er is ook een groeiende groep van mensen in de maatschappij van wie extra veel gevraagd wordt om goed mee te blijven draaien in de maatschappij. Een maatschappij die juist door alle ontwikkelingen enorm in verandering is en steeds meer vraagt van elke burger. In zowel het beste uit jezelf kunnen halen, gelukkig, gezond en waardevol te zijn. Als ook in het naar elkaar omkijken en voor elkaar zorgen. Dit is niet iets dat we in een training leren, dit is iets wat tussen onze oren en te meer nog in ons hart moet komen te zitten. Een intrinsieke motivatie en bewustzijn van hoe we samen een zo mooi mogelijke samenleving kunnen creëren. Geloof me, in zo’n samenleving waarin iedereen zich gelukkig en op zijn plek voelt, voelt iedereen dat op zichzelf afstralen.

Innovatie zuurstof

Terug naar innovatie, ik had het over omstandigheden. Tijdens het lezen van een boek van Alain Fayolle over entrepreneurship, prikkelde bij mij de gedachte dat we zowel in de maatschappij als bij innovatie elkaar vaardig moeten maken in ondernemerschap. Innovatie is geen afdeling, het is geen proces dat je kunt organiseren. Kijk ter vergelijking eens hoe slecht het ons lukt met klimaatbeheersing in gebouwen. We proberen een natuurlijk element te controleren en sturen met als gevolg dat het afgaande op ieders ervaringen nergens optimaal lukt. Met uitzondering uiteraard van de duurzame blauwe economie successen. Innovatie is een omstandigheid, meer dan een cultuur. Het is de lucht die je inademt, de zuurstof waarop je acteert. Een innovatieve omgeving is noodzakelijk voor wendbaarheid en creativiteit. Het is geen vak dat je hoeft te leren, het is een omstandigheid waarin je moet leren leven. In de ruimte kun je vanwege het gebrek aan zwaartekracht veel makkelijker een enorme kangoeroe sprong doen, echter je moet tegelijkertijd ook een oplossing bedenken voor het gebrek aan zuurstof. Wat ik ermee wil zeggen is dat innovatie een omstandigheid is in mijn ogen die gecreëerd kan worden. Dat vraagt om een natuurlijke cyclus, met inzet van zowel de creator als de organismen die erin (gaan) leven. Voor ondernemerschap en creativiteit heb je entrepreneurs nodig in je organisatie, zij ademen andere zuurstof dan de zuurstof die over het algemeen al wordt verspreid binnen organisaties. Zorg voor deze nieuwe vorm van zuurstof, zorg voor de omstandigheden waarbinnen entrepreneurs een nieuw ecosysteem in werking kunnen zetten. Een ecosysteem waarin entrepreneurship een nieuwe drijvende kracht wordt binnen je cultuur en activiteiten. Je kunt een bos keurig aanplanten of op natuurlijke wijze laten ontstaan, durf het aan om te observeren hoe het ecosysteem zich ontwikkelt en welke schoonheid er ontstaat in de natuur. En daar waar de bebossing te dicht begroeid lijkt te worden of waar onvoldoende voedingsbodem voor bodem organismen lijkt te vormen, doe je een gerichte interventie ter verdere stimulans.

Bumblebees laten botsen

We zijn als werkende mensen heel goed in nadenken, uitdenken, overleggen, afstemmen, onderhandelen, sturen. Maar komt daaruit de meeste innovatieve waarde? Wil je associatie-puzzelen van binnen voelen en leren doen met vallen en opstaan, of ontwikkel je dit talent door training en overdracht? Uiteraard zijn beide aspecten nodig, iedereen leert door ontwikkeling en training. Maar het gaat er hier om dat we wellicht beter kunnen kijken naar enkele sleutels i.p.v. het geheel. Zorg ervoor dat zoveel mogelijk bumblebees succesvol kunnen zijn voor je organisatie. Ook al kunnen ze niet vliegen, zolang ze dat niet weten proberen ze het toch. Met botsingen als gevolg maar …. zoals Fayolle zei: “entrepreneurs are the ones who do”. Zorg dat ze weten waar jij met je organisatie heen wil, voor welke klant je welke waarden wil creëren. In welk speelveld je je toekomstige rol ziet. Automatisch zullen de benodigde partnerships ontstaan, activiteiten en proposities. Geef de Bumblebees binnen je organisatie ruimte om van droom-idee tot waardepropositie te gaan. Geef ze hun eigen zuurstofcapsule waarbinnen ze via niet gangbare processen hun vleugels kunnen uitslaan. Hiervoor is meer nodig dan cultuur en skills, middelen, vertrouwen, aandacht en strategische visie. Productontwikkeling is doorgaans niet het probleem, althans het is een groeps skill die je kunt leren. Net als project- of programmamanagement. Echter associatie-puzzelen of nieuwe waarde ontdekken/ creëren vraagt om verbeelding, om associëren, om losweken van het bestaande, om lef en volhardendheid. Excellent worden als organisatie in de processtappen van innoveren vormt niet je onderscheidend vermogen. Het steeds weer nieuwe waarde kunnen creëren wel, zet daar op in ook voor innovatie.

Geef de potentiele entrepreneurs de ruimte en laat ze tot wasdom komen, zij hebben geen proces regulering nodig, zij willen je vanuit een diepe passie zo vaak mogelijk verrassen en zo succesvol mogelijk maken voor het realiseren van de dromen van je klant.

Leave a comment

name*

email* (not published)

website